تبلیغات
Eshghe man
تاریخ : پنجشنبه 9 خرداد 1392 | 12:19 ب.ظ | نویسنده : غزاله پیرزیاد

نگاه که هرزه باشد .... حجاب هم که داشته باشی انجور که میخواهد تورا تصور میکند...... پس فکری به حال مغزهای فاحشه کن نه حجاب 

من!      فاحشه را سنگسار میکنند .... غافل از انکه شهر پر ازفاحشه های مغزی ست! وکسی نمیداند که مغزهای هرزه ویرانگرترند تا تن های

هرزه!!

.



تاریخ : پنجشنبه 9 خرداد 1392 | 11:39 ق.ظ | نویسنده : غزاله پیرزیاد
-تردیدها به ما خیانت میکنند تا به انچه لیاقتش را داریم نرسیم .

-گاهی وقتها دلم میخواد بگم : من رفتم ... باهات قهرم ... دیگه تموم ... دیگه دوستت ندارم !!! و چقدر دلم میخواد بشنوم : کجا بچه لوس؟!! غلط میکنی میری .. !! مگه دست خودته؟ رفتن به این راحتی نیست! اما نمی دونم چه حکمتیه که ادمی اینجور وقتا میشنود : به جهنم ... !!!

 

-برای کسی که رفتنی است راه باز کنید . ایستادن و منتظر ماندن ابلهانه ترین کار دل است!



همیشه سکوتم به معنای پیروزی نیست گاهی سکوت میکنم تا بفهمی چه بی صدا باختی!




تاریخ : یکشنبه 5 خرداد 1392 | 04:18 ب.ظ | نویسنده : غزاله پیرزیاد
به ادمای این دنیا اعتماد نکن انها تورا نمیفهمند ترجمه ات میکنند ان هم به زبان خودشان...

تاریخ : سه شنبه 5 اردیبهشت 1391 | 04:10 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان
 

خیانت کرد و رفت یک روز از اینجا

                           خیانت دیده و برگشته حالا

میگه میخواد بمونه تا همیشه

                          میخواد تنها سوار رویاهام شه

نمیدونه که قلبم سیره از اون

                        نمیتونه باشه دیگه یه مجنون

تموم خاطرات رو من سوزوندم

                       نموند پای قرار من هم نموندم

دلم حالا دیگه آزاده از عشق

                      دیگه بیزارم و بیزار از این عشق 



تاریخ : یکشنبه 3 اردیبهشت 1391 | 11:21 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

نمیتونم ببخشمت                  دور شو برو نبینمت
تیکه ای بودی از دلم                 گندیدی و بریدمت

هزار و یک رنگی بد            دروغ و نیرنگی بدون
واسه دل عاشق من                بد نامی و ننگی بدون

راهمو کج کردی عزیز           عشقمو رد کردی عزیز
خودت ندونستی چی کردی            با ما بد کردی عزیز

یادت میاد گفتم بهت                    اگه نمیشی مرهمم
تو رو خدا زخمم نشو             که تیکه پاره است بدنم

تو عین ناباوریها                     تو هم شدی یه زخم نو
هیچ نمیخوام مثل تو شم                 از جلوی چشام برو...



تاریخ : یکشنبه 3 اردیبهشت 1391 | 11:18 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

یک برگ دیگر از تقویم عمرم را پاره می کنم
امروز هم گذشت
با مرور خاطرات دیروز
با غم نبودنت..و سکوتی سنگین
و من شتابان در پی زمان بی هدف
فقط میروم ..فقط میدوم
یاسها هم مثل من خسته اند از خزان و سرما
گرمی مهر تو را میخواهند
غنچه های باغ هم دیگر بهانه میگیرند
میان کوچه های تاریک غربت و تنهایی
صدای قدمهایت را می شنوم اما تو نیستی
فقط صدایی مبهم
قول داده بودی برایم سیب بیاوری
سیب سرخ خورشید
سیب سرخ امید
یادت هست؟؟؟
و رفتی و خورشید را هم بردی
و من در این کوچه های تنگ و تاریک
سرگردانم و منتظر
برگی از زندگی ام را ورق میزنم
امروز به پایان دفترم نزدیکم



تاریخ : جمعه 1 اردیبهشت 1391 | 10:16 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان
نذاری فاصله ها
                 تو هجوم سایه ها
                                   میون غریبه ها
نذاری تو جاده ها
               تو رو از من بگیرن
                                  تو خودت خوب می دونی
توی راه زندگیم
              دل خوشم به بودنت
                                 پس نکنی یه کاری تا فرق نکنه
                                                          چه بودنت نبودنت


تاریخ : جمعه 1 اردیبهشت 1391 | 10:14 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

در تنهایی خود لحظه ها را برایت گریه کردم


در بی کسیم برای تو که همه کسم بودی گریه کردم


در حال خندیدن بودم که به یاد خنده های سرد و تلخت گریه کردم


در حین دویدن در کوچه های زندگی بودم که ناگاه به یاد لحظه هایی که بودی و اکنون


 نیستی ایستادم و آرام گریه کردم


ولی اکنون می خندم آری میخندم به تمام لحظه های بچگانه ای که به خاطرت اشک هایم


 را قربانی کردم



تاریخ : جمعه 1 اردیبهشت 1391 | 10:13 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

خسته شدم می خواهم در آغوش گرمت آرام گیرم.خسته شدم بس که از سرما
 لرزیدم...

بس که این کوره راه ترس آور زندگی را هراسان پیمودم زخم پاهایم به من میخندد...

خسته شدم بس که تنها دویدم...

اشک گونه هایم را پاک کن و بر پیشانیم بوسه بزن...

می خواهم با تو گریه کنم ...

خسته شدم بس که...


تنها گریه کردم...

می خواهم دستهایم را به گردنت بیاویزم و شانه هایت را ببوسم...

خسته شدم بس که تنها ایستادم



تاریخ : جمعه 1 اردیبهشت 1391 | 10:12 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

وقتی تو با من نیستی از من چه می ماند

از من جز این هر لحظه فرسودن چه می ماند

از من چه می ماند جز این تکرار پی در پی

تکرار من در من مگر از من چه می ماند

 
غیر از خیالی خسته از تکرار تنهایی


غیر از غباری در لباس تن چه می ماند

از روزهای دیر بی فردا چه می آید؟

از لحظه های رفته ی روشن چه می ماند؟



تاریخ : جمعه 1 اردیبهشت 1391 | 10:11 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

میخواهی بروی؟
خب برو…
انتظار مرا وحشتی نیست
شبهای بی قراری را هیچ وقت پایانی نخواهد بود
برو…
برای چه ایستاده ایی؟
به جان سپردن کدامین احساس لبخند میزنی؟
برو..
تردید نکن
نفس های آخر است
نترس برو…
احساسم اگر نمیرد ..بی شک ما بقی روزهای بودنش را بر روی صندلی چرخدار بی تفاوتی خواهد نشست
برو…
یک احساس فلج تهدیدی برای رفتنت نخواهد بود
پس راحت برو
مسافری در راه انتظارت را میکشد
طفلک چه میداند که روحش سلاخی خواهد شد
برو…
فقط برو…..



تاریخ : جمعه 1 اردیبهشت 1391 | 10:10 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

برایت خاطراتی بر روی این دفتر سفید نوشتم

که هیچکسی نخواهد توانست چنین خاطرات شیرینی را

برای بار دوم برایت باز گوید.

چرا مرا شکستی ؟چرا؟


اشعاری برایت سرودم

که هیچ مجنونی نتوانست مهربانی و مظلومیت چهره ات را توصیف کند

چرا تنهایم گذاشتی ؟چرا؟

چهره پاک و معصومت را هزار بار بر روی ورق های باقی مانده وجودم نگاشتم

چرا این چنین کردی با من ؟چرا؟


زیباترین ستارگان آسمان را برایت چیدم.

 
خوشبو ترین گلهای سرخ را به پایت ریختم.


چرا این چنین شد/؟چرا؟


من که بودم؟

که هستم به کجا دارم می روم؟



تاریخ : جمعه 1 اردیبهشت 1391 | 10:08 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

خداحافظ همین حالا
همین حالا که من تنهام
خداحافظ کمی غمگین
به یاد اون همه تردید
خداحافظ به شرطی که
بفهمی تر شده چشمام



تاریخ : پنجشنبه 31 فروردین 1391 | 07:13 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

این جا زمین است...

ساعت به وقت انسانیت خواب است...

دل عجب موجود سخت جانی است...

هزار بار تنگ می شود.می شکند.می سوزد.می میرد...

اما باز هم می تپد برای دوست...   



تاریخ : پنجشنبه 31 فروردین 1391 | 06:49 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

هیچوقت نقاش خوبی نخواهم شد!

امشب دلی کشیدم

شبیه نیمه سیبی

که به خاطر لرزش دستانم

در زیر آواری از رنگها

نا پدید ماند... 

 



تاریخ : شنبه 26 فروردین 1391 | 08:51 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

غمگین که می شوی

و دلت که می گیرد

با عطر های تنهایی

و میدان های همهمه

عطر کدام گل

تو را به گریه می خواند

با حرف کدام پرنده

چهچهی میزنی

غروب که می شود

و آسمان که پله پله

پایین می آید

در تاریکی

تردید می کنی

اما هیچ چیز تاریکی دلت را

روشن نمی سازد

و هیچ کس

نام کوچه های خاکی کودکیت را

به خاطر نمی آورد

هیچ کس آفتاب را

در رنگ روزهای کوچه های خاکی نمی شناسد

و هیچ کس

با غصه های خواب های تو آشنا نیست

دلت که می گیرد

با دست هایت گریه میکنی

و چشم هایت را به یاد نمی آوری

و هیچ مردمی در حافظه ات

مهربان تر از گنجشک های صبح های کودکیت نیستند

سرگردانی

نه مثل باد نه مثل آسمان شهر های کوچک

نه مثل کبوتر های غریب

 نه مثل مسافری در شهر های تاریک خواب

نه مثل گل سرخ در تنها گلدان یک اتاق

تنها که می شوی و غروب که می شود

هیچ صدایی جز سیاه ترین آواز پلک هات

با گلدان کوچک آشنا نیست



تاریخ : جمعه 25 فروردین 1391 | 09:16 ب.ظ | نویسنده : غزاله پیرزیاد
دوستای گل من شما که زحمت میکشین و به وبلاگ سر میزنین خب یه نظرم بدیدن.....مرسی   دوستون دارم

تاریخ : جمعه 25 فروردین 1391 | 09:01 ب.ظ | نویسنده : غزاله پیرزیاد
اشک رازی است
                لبخند رازی است 
                                 عشق رازی است
قصه نیست که بگویم
                 نغمه نیست که بخوانی
           
صدا نیست که بشنوی         درخت با جنگل سخن میگوید

علف با صحرا               ستاره با کهکشان
 
 

          و من برای تو سخن میگویم


تاریخ : جمعه 25 فروردین 1391 | 08:52 ب.ظ | نویسنده : غزاله پیرزیاد
گفته بودم که اگر بوسه دهی توبه کنم 

که دگر باز از اینگونه خطا ها نکنم

چو برخاست لبت بر لب من

توبه کردم ...که دگر توبه ی بیجا نکنم


تاریخ : جمعه 25 فروردین 1391 | 08:50 ب.ظ | نویسنده : غزاله پیرزیاد
ای عشق مدد کن که به سامان برسیم
       
                                     چون مزرعه شیم و بهباران برسیم
یا من برسم به یار یا یار به من
                                      یا هر دو بمیریم وبه پایان برسیم



تاریخ : جمعه 25 فروردین 1391 | 12:30 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

...در میان من و تو فاصله هاست

گاه می اندیشم

می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری

تو توانایی بخشش داری

دست های تو توانایی آن را دارد

که مرا زندگانی بخشد

چشم های تو به من آرامش میبخشد

                                 و تو چون مصرع شعری زیبا

                                  سطر برجسته ای از زندگی من هستی

دفتر عمر مرا

با وجود تو شکوهی دیگر

رونقی دیگر هست

میتوانی تو به من

زندگانی بخشی

یا بگیری از من

آنچه را میبخشی...

...گاه می اندیشم

خبر مرگ مرا با تو چه کس میگوید؟

آن زمان که خبر مرگ مرا

از کسی می شنوی روی تو را

کاشکی می دیدم

شانه بالا زدنت را

                    -بی قید

و تکان دادن دستت که

                  -مهم نیست زیاد

و تکان دادن سر را که

                 -عجیب!عاقبت مرد؟

                 -افسوس

-کاشکی می دیدم!

من به خود میگویم:

                         چه کسی باور کرد

                        جنگل جان مرا

                        آتش عشق تو خاکستر کرد؟...

با من اکنون چه نشستن ها.خاموشی ها

با تو اکنون چه فراموشی هاست

چه کسی می خواهد

من و تو ما نشویم

خانه اش ویران باد

من اگر ما نشوم تنهایم

تو اگر ما نشوی خویشتنی

از کجا که من و تو

شور یکپارچگی را در شرق

باز برپا نکنیم...

                                                                حمید مصدق   



تاریخ : پنجشنبه 24 فروردین 1391 | 10:14 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

...وای باران

                          باران

شیشه پنجره را باران شست

از دل من اما

چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران

                          باران

پر مرغان نگاهم را شست

خواب رویای فراموشی هاست

خواب را دریابم

که در آن دولت خاموشی هاست

من شکوفایی گل های امیدم را در رویاها میبینم

و ندایی که به من میگوید

گرچه شب تاریک است

دل قوی دار

                سحر نزدیک است...

                                                                 حمید مصدق 

                



تاریخ : پنجشنبه 17 فروردین 1391 | 03:13 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سال ها هست که در گوش من آرام.آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد آزارم

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا

خانه ی کوچک ما سیب نداشت

                                                           حمید مصدق



تاریخ : چهارشنبه 16 فروردین 1391 | 07:45 ب.ظ | نویسنده : بنیامین

دختری كه ، برای بدست آوردن دلت
تنش را به تو هدیه می دهد فاحشه نیست

همانطور
دختری كه برای به دنبال كشاندن تو
تنش را از تو دریغ می كند باكره نیست

و من ، به باكره بودن ذهن فاحشه ها
و فاحشه بودن ذهن باكره ها ایمان دارم


برچسب ها: عشق، دختر، دانلود آهنگ،  

تاریخ : سه شنبه 15 فروردین 1391 | 07:15 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

پس تو کی می آیی

روز از پی روز

فصل از پی فصل

عمر دارد می گذرد بیهوده

         ***

پس تو کی می آیی

لحظه ها را قاب نتوان کرد

لحظه ها می میرند

لحظه ها بوی فراموشی

لحظه ها بوی فرسودگی خاطره را می گیرند

         ***

پس تو کی  می آیی

خواندن نام تو

تکرار همه خاطره هاست

روز ها را گرد نتوان آورد

لحظه ها را هیچ نتوان اندوخت



تاریخ : سه شنبه 15 فروردین 1391 | 06:19 ب.ظ | نویسنده : بنیامین
دانلود آهنگ دایموند ناقوس

دانلود آهنگ

برچسب ها: دانلود آهنگ، یزدان ناجی، دانلود آهنگ جدید،  

تاریخ : سه شنبه 15 فروردین 1391 | 04:23 ب.ظ | نویسنده : غزاله پیرزیاد
-گهگاهی سفری کن به حوالی دلت شاید از جانب ما خاطره ای منتظر لمس نگاه توست...

-پرانتز باز(دوستت دارم پرانتز را نمیبندم تا این حقیقت ادامه داشبه بباشد

-مهربانی بادی است که از روزنه ی پنجره ها می اید:مهربانم نگذار لحظه ای بسته شود پنجرهی زیبای دلت

-از خدا پرسید اگر در سرنوشت ما همه چیز را از قبل نوشته ای ارزو کردن چه سود دارد؟خداوند خندید و گفت: شاید در سرنوشتت نوشته باشم هر چه ارزو کرد.

-بار اخر من ورق را با دلم بور میزنم!
بار دیگر حکم کن!
ام نه بی دل با دلت حکم کن!
حکم دل:هر که دل دارد بیاندازد وسط!تا که ما دلهایمان را رو کنیم
دل که روی دل بیوفتد عشق حاکم میشود
پس به حکم عشق بازی میکنیم!
این دل من!رو بکن حالا دلت را!
دل نداری؟بور بزن اندیشه ات را...حکم لازم:دل گرفتن دل سپردن هر دو لازم
                     عشق لازم


تاریخ : سه شنبه 15 فروردین 1391 | 03:31 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

گل من پرنده ای باش و به باغ باد بگذر

مه من شکوفه ای باش و به دشت آب بنشین

گل باغ آشنایی گل من کجا شکفتی

که نه سرو می شناسد

نه چمن سراغ دارد؟

نه کبوتری که پیغام تو آورد به بامی

نه به دست مست بادی خط آبی پیامی

نه بنفشه ای نه جویی

نه نسیم گفت و گویی

نه کبوتران پیغام

نه باغ های روشن

گل من میان گل های کدام دشت خفتی

                         به کدام خواندی 

                        به کدام راه رفتی؟

گل من تو راز مارا به کدام دیو گفتی؟

که بریده ریشه ی مهر.شکسته شیشه ی دل

منم این گیاه تنها

                   به گلی امید بسته

همه شاخه ها شکسته

به امید ها نشستیم و به یاد ها شکفتیم

در آن سیاه منزل

                  به هزار وعده ماندیم

به یک فریب خفتیم...

                                                         م.آزاد 



تاریخ : سه شنبه 15 فروردین 1391 | 03:18 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

بچه ها!

کاغذی بردارید

بنویسید:کبوتر زیباست

بنویسید:کلاغ بی نهایت زشت است

بنویسید:که دارا فردا

                         قهرمان می زاید

بنویسید:که دارا یک...

                          دارد

بنویسید که آذر

                    بی عروسک هم

تا شب جمعه ی اینده

مشق تان این باشد:

که پدر دندان دارد اما

نان ندارد بخورد

                                                           م.راما



تاریخ : سه شنبه 15 فروردین 1391 | 03:01 ب.ظ | نویسنده : دنیا بستانیان

هر کجا هستم باشم آسمان مال من است

پنجره.فکر.هوا.عشق.زمین مال من است

چه اهمیت دارد گاه اگر می رویند قارچ های غربت؟

من نمیدانم

که چرا میگویند:اسب حیوان نجیبی است کبوتر زیباست

و چرا در قفس هیچکسی کرکس نیست؟

گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد؟

چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید

واژه ها را باید شست

واژه باید خود باد واژه باید خود باران باشد

چتر ها را باید بست

زیر باران باید رفت

فکر را خاطره را زیر باران باید برد

با همه مردم شهر زیر باران باید رفت

دوست را زیر باران باید دید

عشق را زیر باران باید جست

                                                        سهراب سپهری

 



تعداد کل صفحات : 6 ::      ...   2   3   4   5   6  

  • دانلود
  • صحاب
  • تبادل اطلاعات
  • تجسم عــشق